قرار است لباس هالووین انتخاب کنید و تمام عکس‌ها شبیه هم شده‌اند؟ خبر خوب این است که انتخاب کودک می‌تواند خیلی ساده‌تر و شخصی‌تر باشد. لازم نیست لباسش ترسناک باشد یا یک ست کامل آماده بخرید. اول بپرسید: «دوست داری چی بشی؟» شاید جوابش چیزی باشد که اصلاً در فهرست ما نیست.
۱. گربه؛ با همان لباس‌های راحت
یک لباس ساده و دو گوش پارچه‌ای یا کاغذی می‌تواند شروع خوبی باشد. لازم نیست لباس حتماً سیاه باشد؛ گربهٔ نارنجی یا راه‌راه هم داریم! اگر کودک از هدبند خوشش نمی‌آید، می‌شود گوش‌ها را کنار گذاشت و طرح گربه را روی یک نشان کاغذی گذاشت.
۲. جادوگر؛ کلاهش بیشتر از همه حرف می‌زند
یک کلاه کاغذی می‌تواند تمام لباس باشد. شنل بلند و جاروی واقعی ضروری نیستند. کودک می‌تواند یک جادوگر خوش‌اخلاق باشد که رنگ برگ‌ها را عوض می‌کند؛ از خود او بخواهید دربارهٔ شخصیتش تصمیم بگیرد.
۳. فضانورد؛ یک نشان کافی است
لباس روشن موجود در خانه و یک نشان کاغذیِ فضایی، ایده را منتقل می‌کند. برای واقعی‌تر شدنش سراغ ظرف، کیسه یا کلاه بسته دور سر نروید؛ صورت و تنفس باید آزاد بماند. یک تصویر سفینه روی لباس یا کارت دست‌گرفتنی، کافی است.
۴. کدو؛ بدون تبدیل شدن به یک لباس حجیم
یک لباس نارنجی با صورت کدوی کاغذی روی سینه، انتخاب کم‌دردسرتری از لباس پف‌دار است. برای کودک بزرگ‌تر می‌شود حالت صورت کدو را به انتخاب خودش گذاشت: خندان، متعجب یا خواب‌آلود.
۵. شخصیت کتاب محبوبش
ممکن است کودک دوست داشته باشد قهرمان کتابی باشد که تازه خوانده است. اول ببینید چه ویژگی‌ای آن شخصیت را مشخص می‌کند؛ یک رنگ، کلاه یا شیء کوچک. بازسازی کامل تصویر لازم نیست. کتاب را هم می‌تواند همراه داشته باشد تا دربارهٔ انتخابش حرف بزند.
۶. ابر بارانی؛ یک ایدهٔ متفاوت
روی یک تی‌شرت قدیمی، تصویر ابر و قطره‌های کاغذی بچسبانید یا نقاشی کنید. آویزهای بلند و قطعات ریز لازم نیستند. جذابیت این لباس در شکل و رنگش است؛ می‌تواند حتی اسم تازه‌ای هم از خود کودک داشته باشد.
۷. کارآگاه؛ برای بچه‌های عاشق معما
لباس معمولی، یک دفتر کوچک و نشان «کارآگاه» کافی است. ذره‌بین واقعی لازم نیست؛ شکل کاغذی آن هم مفهوم را می‌رساند. اگر قرار است با این لباس بازی کند، وسایلش سبک و متناسب با سن باشند.
قبل از انتخاب نهایی، یک دور توی خانه راه برویم
کودک با لباس بنشیند، راه برود و دست‌هایش را حرکت بدهد. آیا جلوی دیدش را می‌گیرد؟ دنباله‌اش زیر پا می‌رود؟ گرمش می‌شود یا جایی می‌خارد؟ کفش راحت از کامل بودن ظاهر مهم‌تر است.
لباس‌های بلند، بند دور گردن، وسیلهٔ نوک‌تیز و نزدیکی به شمع واقعی را از طراحی کنار بگذارید. برای خردسال هم قطعات ریز و جداشدنی مناسب نیستند. اگر از لوازم آرایش استفاده می‌کنید، محصول باید برای پوست و سن کودک مناسب باشد؛ با بروز حساسیت کنار گذاشته شود.
لازم نیست تا آخر مهمانی همان لباس تنش بماند
شاید پنج دقیقه بعد کلاهش را بردارد. شاید فقط نشان روی تی‌شرت را بخواهد. می‌توان لباس عادیِ راحت همراه داشت و از قبل گفت: «هر وقت خواستی عوضش می‌کنیم.»
از شما: اگر قرار بود هیچ چیز تازه‌ای نخرید، با وسایل خانه چه شخصیتی می‌ساختید؟
